LinerChi

Duivelse Details

De uitdrukking ‘devil is in the detail’ ondervind ik helaas aan den lijve. Het contract met mijn Engelse business partners stond wederom op tilt. Dit is al eerder gebeurd in januari dit jaar. Ook toen was de deal bijna afgeketst. Ook toen werd het best een beetje nasty. Niet omdat we slechte mensen zijn, maar omdat we beide onervaren en onzeker zijn met deze materie. We willen beide het beste eruit halen. Dat we niet dezelfde moedertaal hebben helpt ook niet.

Het contract gaat over het licentiegebruik van software waarmee ik mijn website kan bouwen. In ruil voor de code en IP krijgen zij een aandeel in het bedrijf. Klinkt logisch. Klinkt mooi. Klinkt eenvoudig. In april sloten we de deal. Op papier stond hoe het zou zijn en dat hadden we gezamenlijk ondertekend. Echter ik maakte een fout. Ik was te eager. Ik deed hen een aanbod van niet-verwaterbare aandelen zonder te weten wat dat precies inhield en te hebben onderzocht wat de consequenties zijn. Dom. Wie weet behoed ik nu iemand hiervoor in de toekomst. Zoek alles eerst tot de bodem uit. Het lijkt langer te duren maar bespaart je achteraf veel tijd.

Dus duveltje kwam uit het doosje. Ik moest terug naar hen dat ik alleen normale aandelen kon geven. Niet fijn. Ik had het wel gezegd dat ik dat aspect nog moest uitzoeken, maar dat stond niet meer in de getekende versie. Dom. Want zie maar dat de andere partij zich dan dat deel van een gesprek herinnert. Verwijten richting mijn kant op. Terecht.

Ik bood hen een gouden deal en kwam terug met een zilveren met een goud randje. Althans volgens hen. Dan krijg je gezeur. Dan krijg je wantrouwen. Dan krijg je problemen. Ik baal want de software ontwikkeling zou verleden week beginnen en staat nu op hold. Dus van blijde verwachting nog even geen sprake. Geen contract, geen code. Welkom in de wereld van de zakendeals. 

Hoe komt het toch dat ik weer op een dergelijk punt sta? Helderheid hebben over alle details is essentieel. Niets aan twijfel over laten. De letter van de wet letterlijk nemen. Met tegenzin toch uitgebreid de tijd voor deze dingen nemen. Dit is waar het omgaat. Maar het gaat ook om vertrouwen. Je kunt niet alle onvoorziene dingen dicht timmeren. Je zult er ook op moeten vertrouwen dat de andere partij er niet zit om jou te bedriegen. Jij bedriegt hen ook niet. Maar ik voel hun wantrouwen. Ik houd mijn emotie in bedwang met innerlijk geweld. Ik moet professioneel blijven. 

Nu negen versies verder met weer een nieuwe variant om te reviewen, wat zou ik anders doen? Naast echt flink de tijd nemen ervoor ook professionele hulp zoeken. Nee niet op dat emotionele vlak maar op aandelen-deals-vlak. Het sluiten van een aandelen-deal is specifiek. Sommige dingen kunnen wel, sommige niet. Wat is handig. Wat is slim. Het is speciale kennis. Ik had een expert moeten zoeken vanaf het begin. Ik had met liefde de duivels dure nota aan die persoon betaald.

Groot dromen

Ambitie is een keuze. Ambitie kun je niet aanleren, het zit in je. Het is drang, geen dwang. Drang om datgene te bereiken wat je ambieert. Je bent bereid er (soms te) lang over te doen om het te bereiken. Je bent bereid na iedere val er weer voor op te staan. Als je iets bereikt wat je fantastisch vindt, maar wat je niet hebt geambieerd, wat is dat dan? Toeval? Lot? Onbewust door geluk getroffen? Maar voelt dat dan hetzelfde? Of is het juist zo leuk als je er veel voor hebt moeten doen? Door ambitie ga je dromen. Door ambitie ga je aan de slag om je dromen te bereiken.

In mijn dromen zie ik het voor me, Preferenso over een aantal jaar. In Nederland is het succesvol. Het zit in de ‘favorites’ van vele mensen. Het heeft op haar manier de wereld op een positieve manier transparantie gebracht. Er is een leuk, energiek, enthousiast en ambitieus team. Ik zie 45 mensen wereldwijd. Het staat als een huis ook in andere landen. Toevallig ook nog eens in landen die ik heel leuk vind. Nou ja toeval.

In boeken over ondernemerschap staan tips. Inmiddels heb ik er een paar gelezen. Vaak staat er dat je als ondernemer klein moet beginnen. Ik volg dat advies op. Ik ga ook klein beginnen, maar ik denk wel groot. Eigenlijk nu al. Is dat te vroeg? Wie zal het zeggen. In alles wat ik doe houd ik rekening met expansie naar andere landen: de keuze van de naam, type design, de kleuren, de structuur van de organisatie en ga zo maar door. Ook bij het verkrijgen van financiering, praat ik over de grote droom. Eerst Nederland en dan expansie. Ik hoop dat ik mijn droom kan delen.
  
Maar goed ik start dus echt op een zolderkamer, weliswaar met veel ambitie. Vijf procent van nieuwe start-ups slaagt er in succesvol te worden. Waarom gaat het mij lukken? Ik heb geen garantie. Wel drive en passie. En een grote ambitie dus. Een grote droom. Ik geloof dat ik ook wel een hele grote dosis geluk kan gebruiken.
  
Wat zegt het spreekwoord ook al weer:  De wens is de vader van de gedachte. Wat zoiets betekent als; je gelooft iets, omdat je wil dat het zo is. Hmm is dat wel voldoende? Mijn grote dromen heb ik vertaald in plannen en ambitie is de motor.‘Failing to plan, is planning to fail’. Hopelijk kun je dromen gewoon plannen.

In blijde verwachting

Ik ben in blijde verwachting. Ik heb namelijk een go gegeven op de start van de bouw van de website. Eindelijk gaat mijn project, mijn kindje vorm krijgen. Op 16 juli aanstaande wordt de eerste code getikt voor preferenso.nl. Acht weken later moet ie staan. 8 september staat het live. Gaaf.

Na ruim 12 maanden preconceptie tijd is er dan nu een datum. Niet december 2009, niet mei 2010, de eerdere data in mijn hoofd, maar september 2010 gaat het worden. Het bouwen van een bedrijf kost tijd. Het bouwen van een bedrijf kost geduld en vraagt flexibiliteit om je planning te herzien. Dit hoort er blijkbaar bij.

De website bouwen is het grootste deel van het opzetten van mijn bedrijf. Dit deel geef ik echter uit handen. Het is de programmeur die het moet gaan doen. Je spreekt een startdatum af. Je spreekt een planning af en de opleverdatum is uitgerekend. Ik kan de champagne inkopen (of natuurlijk beschuit met muisjes) voor 8 september om het resultaat te vieren. Maar gaat dat ook lukken? Alle ITC projecten waar ik ooit mee ben betrokken zijn altijd uitgelopen.

Het gaat nu dus om vertrouwen. Ik heb geen verstand van programmeren. Zij wel. Ik moet blind varen op wat mij verteld wordt over de haalbaarheid, de kosten, de technieken en ga zo maar door. Het gaat dus een spannende tijd worden. Ik heb al mijn geld erin gestopt en moet nu afwachten. Voelt wel even als een blackbox, maar ik heb geen keuze.

Ik voel de euforie van in verwachting zijn. Het gaat dus echt gebeuren. Gelukkig hoef ik nu niet 9 maanden maar 8 weken te wachten De wachttijd is te overzien. De spanning voelt soortgelijk. Zou het allemaal wel goed gaan? Zal alles erop en eraan zitten wat nu in mijn hoofd zit en via specs is opgegeven aan de ontwikkelaars? Zal alles werken zoals het moet? Kon ik tussentijds maar een echo maken om te zien dat het goed komt.

Het wordt dus afwachten. Het is vertrouwen hebben. Het wordt goed vinger aan de pols houden op de ontwikkeling. Regelmatige controles hebben. Het wordt dus september. Het wordt gaaf. Het gaat nu echt gebeuren. Tussentijds is er nog een hele hoop te doen.