LinerChi

De Juiste keuze

Hoe maak je de juiste keuze als je een bedrijf of professional selecteert? Je vraagt via via naar iemand met een goede referentie. Je kiest met een blinddoek op iets uit de gouden gids (online natuurlijk). Je kiest een naam die leuk klinkt. Of je gaat straks natuurlijk naar preferenso.nl. Maar ja die site bestaat nog niet. Helaas want ik moet concluderen dat ik voor mijn belangrijkste project, de ontwikkeling van deze site, een verkeerde leverancier heb gekozen. Wat een ironie. Althans zo lijkt het er nu toch echt op. Je hoort mijn twijfel, ik zit nog in de ontkenningsfase.

De website gaat niet live per half november. Ik voelde het al aankomen een paar weken geleden, maar ik hoopte dat als ik er maar heel sterk in geloofde dat het goed zou komen. Dat heeft niet gewerkt dus dat positieve denken. Mijn developper zit in Engeland en heeft een burn out, consequent ander werk ernaast of is gewoon verschrikkelijk lui. Dit heeft hij redelijk goed kunnen verbergen. Tot nu. Ik kan niet langer ontkennen dat er te weinig tot niets is gebeurd. Wat moet ik nu doen? Terugtrekken?

Werkrelaties tussen opdrachtgever en leverancier zijn ook relaties. Ik vind het echt rot voor hem om het project bij hem weg te trekken, maar heb ook heel veel medelijden met mijzelf momenteel. Ik had heel dichtbij de start van mijn bedrijf moeten zitten wat nu helemaal niet het geval is. Ik moet me mentaal weer uit het putje moet trekken. Wat moet ik hier nu weer van leren? Of is het gewoon vette pech?

De keuze voor deze developper was op basis van een referentie van mijn Engelse businesspartners. Hij werkt freelance ook voor hen. Hij heeft tenslotte ook de andere site gebouwd en zou het dus het snelst en meest effectief moeten kunnen doen. Hij was wel wat moeilijk in de communicatie, maar ach, tenslotte kwam hij altijd over de brug. Zeiden zij. De alarmbellen hadden natuurlijk moeten rinkelen, want ik ben een planner en wordt heel onrustig van mensen die niet doorpakken op hun belofte. Mijn intuïtie heeft dus even niet thuis gegeven, toen ik ja tegen hem zei.

Afgelopen weekend heb ik dan die mail gestuurd. Ik stop ermee met je. Maak maar af wat er is, geef me mijn voorschot terug en succes met je leven. Adieu, ik zoek wel een ander. Toen kwam er weer urgentie. Een pleidooi, geef me nog één kans. Maar het wordt dan inmiddels de vierde. Ik denk dat ik wel weet dat het op niets gaat uitlopen, maar ik ga de vierde kans geven, met gekruiste vingers en staart tussen mijn benen. Ik zoek wel vast weer naar andere ontwikkelaars, met meerdere goede referenties dit keer, die kan ik maar beter paraat hebben.

Carrière peper

Ik lees graag interviews. Wat mensen hebben gedaan, wat hen bezig houdt en waar ze naar toe willen, het intrigeert mij. Interviews gaan over alle mensen en alle mensen hebben weer andere dingen, van heel gewoon tot heel bijzonder. Echter als het gaat over mensen die succesvol zijn in wat ik nu doe of wil gaan doen, dan kan ik het niet laten mijzelf te vergelijken. Een lastige menselijke kwaal.

Als ik dus lees over succesvolle ondernemers, die inmiddels ook vaak veel jonger zijn dan ik, dan voel ik urgentie. De urgentie van “Ik wil dat ook”. Maar ik voel ook twijfel, waarom heb ik dat nog niet bereikt? Kortom het stimuleert mij en spreekt mij tegen. De beroemde twee stemmen in jezelf die je gek maken.

Door de jaren heen ben ik wel de dingen gaan doen die op mijn ‘lijstje’ stonden. Als klein meisje droomde ik van een zakenkoffertje en een Porsche. Het eerste heb ik gekregen, het laatste niet. Of misschien nog niet. Een mens moet blijven dromen. Ik wilde het buitenland zien. Ik wilde studeren. Ik wilde in marketing. Ik wilde internationaal werken. Ik wilde een grote afdeling leiden. Ik heb het kunnen afvinken van mijn lijst. En nu wil ik ook de baas worden. De baas van mijn eigen bedrijf, mijn visie, mijn beleid gaan uitdragen.

Ik heb enorm veel zin in de nieuwe fase. Wat ik nu doe voor Preferenso voelt niet als werk. Het is een missie. Ik voel dat dit een enorm leuk en goed bedrijf kan worden. Gevaarlijke zone, want soms voelt het zelfs als een hobby. Of voelt het straks toch als écht werk, ik zal het moeten ondervinden.

Maar even terug naar de interviews en hun invloed op mijn carrière. Eerst baalde ik van mijzelf dat ik bij het lezen van interviews over het succes van anderen, vaak ook zelf dat succes wilde. Het voelde als een misplaatste ontevreden gedachte. Echter sinds kort ben ik er achter dat juist deze verhalen mij helpen, ze stimuleren mij om verder te gaan. Ze zeggen mij dat ik nog niet klaar ben. Ik heb namelijk nog ambitie. Ik wil nog verder. Ik wil ook mijn eigen bedrijf. Ik wil ook het succes daarvan proeven. Het lezen van interviews met anderen is eigenlijk een soort peper voor mijn carrière, die zorgt dat ik nog niet berust in waar ik nu sta. Ik moet gewoon nog wat pittige dingen doen.

Buikgevoel versus harde cijfers

Afgelopen week had ik een gesprek met de Rabobank. Ik wil voor een kwart van mijn kapitaalbehoefte een lening aanvragen. Mijn businessplan was beoordeeld door een “speciale afdeling” om het gehele verhaal door te lichten. Het voelde toch een beetje als een examen. Er kwamen goede vragen, logische én open deur vragen. Mooiste moment was op het einde. In het rapport van 15 kantjes stond geschreven: “Als Preferenso de cijfers waar kan maken is dit een bedrijf met grote potentie”. Een opsteker.

Maar ik liep niet met bundeltje geld de deur uit, zoals ik graag wilde. De cijfers moesten verder gehard worden. Alle mogelijke ‘what if scenarios’ moeten worden bekeken want de bank wil, zeker anno 2010, natuurlijk geen enkel risico lopen, ook al staat de overheid voor 6 jaar garant voor deze bewuste lening. Mijn bedrijf is nieuw, dus de cijfers zijn niet gebaseerd op een verleden en zelfs een goede benchmark ontbreekt. Kortom het gaat om cijfers die deels op mijn buikgevoel zijn gemaakt.

De bank wil echter zekerheid, wat betekent dat er nog 2 rondes van screening aankomen. De lening is dus ook volgende maand nog niet in zicht. Eerst moet ik naar een accountant. Ik wil helemaal niet naar een accountant, maar dit is dus een vereiste. Een blik van de”experts” op de logica van de cijfers. Dan gaat de hele papierwinkel naar een kredietbeoordelaar. En dan is het weer wachten. Daar ben ik in ieder geval goed in geworden afgelopen maanden, dat wachten, ik weet niet meer beter.

Dus ik tik weer nieuwe cijfers in. De inschatting van kosten per scenario. De inschatting van opbrengsten. Ik weet ongeveer wat dingen kosten, maar zeker weten wat het gaat opleveren blijft toch een inschatting. Kortom spreadsheet versie 7 is in de maak, met 3 scenario’s die vervolgens ook allemaal weer moeten worden doorgerekend in cash flows. Ik bof dat ik toevallig een financiële partner heb, ik sta er niet helemaal alleen voor. Het bouwen van goede spreadsheets die doorrekenen is ook een vak. Ik moet er dus weer even doorheen. Ik zet mijn schouders eronder. Want met alleen buikgevoel zal het bij de bank niet gaan lukken, die willen harde cijfers zien.

Power van Partnerships

Net een hele goede contentdeal gesloten met een grote partij. Erg blij mee. Ik krijg toegang tot hun database met alle adressen in Nederland en ik geef hen in ruil toegang tot mijn ratings en reviews over die bedrijven. Het is een goede deal voor beide partijen. We leveren elkaar datgene waar we goed in zijn. Een echt partnership waarbij de ‘Link’ ons verbindt.

De ‘Link’ op internet is cruciaal. Het boek van Jeff Jarvis, WZGD (Wat Zou Google Doen) besteedt er een heel hoofdstuk aan, genaamd “de nieuwe structuren”. Zijn woorden: “Doe waar jij het beste in bent en link naar de rest”. Ik heb naar hem geluisterd. Ik word de plek waar je content kunt vinden over meningen van klanten over bedrijven. Het adres van het bedrijf en hoe je daar het beste kan komen, daar zijn anderen goed in. Dat is dus de core business van mijn partner.

Door de juiste ‘links’ te leggen naar andere sites en van hen weer naar jou, word je uiteindelijk gevonden op het juiste moment, het moment wanneer het relevant is voor de bewuste zoeker. Ik zal nog meer partnerships moeten aangaan. Partijen voor wie klantmeningen een waarde hebben, ik bied hen mijn content aan in ruil voor zaken die ik nodig heb om succesvol te worden. En dat alles met gesloten beurzen, zonder cash. De ruilhandel uit de oertijd is gewoon nog steeds levendig in de snelle internetwereld anno 2010.

De power van partnerships kan voor veel bedrijven gelden. Niet iedereen denkt er echter altijd aan. Je stelt je doelen, creëert je plan en kijkt wat je nodig hebt, meestal is dat geld. Maar soms hoef je het helemaal niets te kopen, maar kun je gewoon een ruil doen. Dan heb je plotseling niet met een leverancier te maken maar met een partner. Veel leuker en kostenefficiënt.

Als een partnership lukt krijg je even vleugels. De positieve energie die het geeft is fantastisch. Als iemand namelijk met je in zee gaat is het toch een signaal dat je met iets goeds bezig bent. In de startfase van het opzetten van een bedrijf snak je nu eenmaal af en toe naar wat bewijsvoering.