LinerChi

Kansen

In januari wil ik starten met preferenso.nl. Dat betekent dat ik dan mijn huidige baan moet opzeggen. Sommige dingen gaan nu eenmaal niet samen. Dat betekent geen veilig, maandelijks salaris meer. Ondernemen is ten slotte risico nemen. Echter in de boeken over ondernemers die ik heb gelezen staat altijd hetzelfde advies. Geef je vaste salaris niet te snel op. Zorg dat je de financiële ruimte hebt om te ondernemen. Maar hoe moet ik dit dan aanpakken?

Ik heb geen grote buffer meer, al mijn geld zit nu in de site. Ik heb ook nog geen investeerders. De bank wil wel een lening geven maar dan alleen met mijn huis als onderpand. Dus hoe moet dit nu? Over dit vraagstuk denk ik al enige maanden na. Freelancen lijkt een logische optie. De helft van je tijd jezelf verhuren en de andere tijd besteden aan je bedrijf. Klinkt gemakkelijk. Maar ik heb nog nooit freelance gewerkt. Ik heb geen freelance netwerk, geen ervaring om zo te werken en momenteel is er meer aanbod dan vraag naar mensen zoals ik. Dit lijkt dus niet de juiste weg op dit moment.

En dan zomaar uit het niets komen er kansen. Niet één maar zelf twee kansen, zomaar op mijn pad, zomaar uit de lucht vallen. Kans nummer 1. Ik werk momenteel meer dan vijf jaar op mijn functie. In mijn laatste beoordelingsgesprek kwam mijn toekomst weer ter sprake. Ik heb een jaar geleden aangegeven dat ik voor mijzelf wil starten (nooit doen, by the way!), dus dat staat in mijn papieren. Er ontstaat natuurlijk dan iets van ‘wanneer gaat deze mevrouw eens bewegen! ?’ Dus er kwam een soort voorstel. `Wat denk je ervan om op te zeggen en wij huren je in voor een paar maanden zodat je een start kan maken’. Geen slechte gedachte!

Kans nummer 2. Ik werd benaderd door een investeerderclub die ik eerder sprak over mijn plan. Mijn plan zagen ze toen niet zo zitten, maar ik had een goede indruk achtergelaten. Of ik een keer koffie kwam drinken. Afgelopen week zat ik met een beker warme koffie in mijn hand in hun kantoor, waar mij een aanbod werd gedaan. Of ik directeur en aandeelhouder wilde worden van een online software club die ze willen opzetten. Een soort appstore met software voor specifieke organisaties. Of ik niet op twee paarden wilde wedden, en naast mijn plan ook deze uitdaging zou willen aangaan. Of ik naar het businessplan wil kijken. Natuurlijk wil ik dat!

Dus liggen er zomaar twee mooie springplanken klaar om ondernemer te worden met een gedoseerde hoeveelheid financieel risico. Of het allemaal zo gaat lopen? Ik weet het niet. Het zit in de verkennende fase. Maar het is wel geweldig om te zien dat er zomaar kansen opduiken die het zware gevoel van risico doen vervagen tot een gevoel van lichte spanning.

Zen-nig blijven

Ik weet dat ‘t niets helpt. Doemdenken. Twijfelen. Boos zijn. Verongelijkt zijn. Toch overkomt het me best vaak in dit project. En moet het niet eigenlijk altijd leuk zijn wat je doet? Ben je anders niet verkeerd bezig? Ik voel af en toe de kracht en energie in hoog tempo wegvloeien naar onbekende terreinen. Tijd om in te grijpen.

Het is tijd voor meer zen. Dingen laten komen zoals ze komen. Vertrouwen dat het blijkbaar allemaal even zo moet gaan. Proberen de positieve kanten te zien van de dingen die er gebeuren. Met lichtheid naar de dingen kijken. Concentreren op wat ik allemaal wel al heb bereikt. Want er staat heus al heel wat. Mijn aandelendeal met de Engelse partners is rond. De BV’s zijn officieel per 1 oktober. Ik heb mijn merk gedeponeerd, het concept beschermd en de domeinen geclaimd. De website is weliswaar zwaar over tijd, maar ik zie groei, ik zie ontwikkeling. En ik ben nog steeds in gesprek met partijen om het project te financieren. Ik heb nog steeds de ‘misschien’ gevallen en dat is beter dan alleen maar ‘nee’.

Het eindpunt blijven zien en daar je focus op houden. Ik moet er af en toe weer op gewezen worden. Ik zie vaak de lege kant van het glas, als het nog niet loopt zoals het moet lopen. Mijn stemming is soms net eb en vloed, alles of niets. Ik word ook moe van mijzelf. Dus ik moet terug naar de kern. Waarom wil ik dit ook al weer. Aan de basis voelt het goed, gaaf en spannend. Dus dan klopt het toch? Het loslaten van de regie van wat wanneer moet gebeuren, dat is mijn uitdaging. Ik moet gewoon weer een beetje zen-feeling brengen in dit project. Zen-nig blijven dus.

De tijd tikt weg. En ja, niet alles gaat snel genoeg. Jammer dan, maar het gaat toch echt gebeuren. Ik ga dit doen en ik wil niet opgeven, hoe verleidelijk dit af en toe naar mij lonkt. Dus ik klauter nog even lekker verder over de hobbels die ik niet had verwacht met een zen attitude gericht op het eindpunt. Maar hopen dat het eindpunt echt zo aantrekkelijk is als ik verwacht.

Omdat je het waard bent

Wat is iets waard? Deze vraag is soms makkelijk en soms heel moeilijk te beantwoorden. Als je iets koopt in de winkel en je weet ongeveer wat het mag kosten is het makkelijk. Zonder vergelijkingsmateriaal is het al weer wat moeilijker. Maar schaarste of het moment speelt ook mee. Een paraplu in de stromende regen heeft nu eenmaal meer waarde dan als het zonnig is. Het draait om vraag en aanbod. En natuurlijk speelt ‘het merk’ mee, wat soms onbeperkte waarde kan toevoegen en de prijs exorbitant hoog kan maken.

Wat is mijn bedrijf nu waard? Dit is dus een moeilijke vraag. Maar investeerders willen hier wel een antwoord op. Maar ik besta nog niet, dus waar baseer je je op. Ik ben nog geen merk. Er is geen schaarste aan projecten voor investeerders, sterker nog, de crisis zit nog op de bank bij vele huiskamers en is nog niet vertrokken. En echt vergelijkingsmateriaal is er ook niet. Ieder bedrijf is toch echt weer anders, en de meeste vergelijkers online zijn eerst begonnen en toen pas gaan investeren.

Hoe pak je dat dan aan. Ik hoop aan het einde van de column reeks hier het ei van columbus aan je te kunnen presenteren. Ik heb m nog niet. Ik mag wel vaak komen praten op basis van mijn investement ‘teaser’. De teaser beschrijft kort wat het bedrijf/site gaat doen, waarom het een succes wordt en wat er voor nodig is om het succes te bereiken. Dus afspraken krijg ik wel op basis van mijn “brochure”.

Ook de afspraken verlopen eigenlijk allemaal goed. Het zijn vaak prettige gesprekken en men geeft bijna altijd aan het plan te snappen en het gat in de markt te zien. Ik heb ook een mooie PowerPoint laten maken met heel veel beeld, wat meer binnenkomt dan bullet points. In veel gevallen geeft men aan het met een partner te willen bespreken en erop terug te komen. Na die gesprekken ben ik altijd heel positief over de zaak.

Wat op het einde vaak de bottleneck is, is de hoeveelheid geld. Ik heb bottum up berekend wat er nodig is om deze site meteen een succes te maken. Natuurlijk worden de social media en slimme internettechnieken ingezet. Maar ik heb haast, het concept moet snel staan. Door op de juiste manier in bekendheid te investeren wil ik dit proces versnellen. Ik weet dus hoeveel geld er nodig is. De waardebepaling voor een investeerder is een simpele berekening: de waarde van de onderneming is dan het aandelen percentage wat je weggeeft x de gevraagde cash voor die aandelen en voila zie het bedrag wat de organisatie waard is, als dat geld erin zou zitten. Ik kan je zeggen dat mijn bedrijf op deze wijze meteen 2 mio waard moet zijn. En dan heeft men de gewetensvraag, is dit realistisch, want veel bewijslast is er nog niet.

Ik weet ook niet of dit bedrag realistisch is, mijn businessplan geeft mooie cijfers als het gaat lopen zoals verwacht. Met minder geld voelt het niet goed. Dus ik zit wat klem in mijn eigen plan. Ik heb inmiddels 20 personen gesproken over een participatie en ben daar al een jaar mee bezig. Momenteel heb ik 2 hot leads en nog 2 nieuwe gesprekken. Ik houd voet bij stuk, dit is het geld wat nodig is om het doen. Ik weet dat het het waard is, nu nog de mensen die er ook in geloven.