LinerChi

Belasting Blues

De meeste zaken die je moet doen bij het opzetten van een bedrijf zijn over het algemeen leerzaam en interessant. Er is wel één taak die valt in de categorie, “niet leuk”. Dat zijn de belastingzaken.

De administratie en belastingzaken van de eenmanszaak had ik redelijk onder de knie. Je geeft per kwartaal op wat je hebt verdiend, in mijn geval nul,nul en dan betaal je ook niets. Sterker nog de kosten die ik maakte kon ik aftrekken van mijn huidige inkomen. Ik kreeg zelfs geld terug. Heel eenvoudig via internet. Dat snapte ik allemaal wel.

Hoe anders met een BV en bijbehorende belastingzaken. Het is een soort administratieve slangenkuil waarvan iedereen zegt dat de uitgang ergens anders zit. Ook de belastingtelefoon, waar men echt heel hard werkt om klantvriendelijk te zijn, biedt geen soulaas. Er is duidelijk getraind bij de belastingdienst en op het einde wordt de tijd genomen voor reflectie: “heb ik uw vraag beantwoord?” Nee. Maar dat vond ik dat ook weer sneu om te zeggen. Uiteindelijk zegt iedereen iets anders over wat ik het beste kan doen.

Ik dacht dat ik het deels zelf zou moeten kunnen, de belasting en administratie voor de BV’s. Eigenlijk wilde ik dat ook, want hoe moeilijk kan het zijn. Maar nu vind ik twee aanslagen op de mat, want ik heb twee BV’s dus dubbel pret. De inschattingen die ik heb gedaan leiden nu al tot een maandelijks te betalen belastingplicht, terwijl ik nog niets heb verdiend. Dat is toch gek. “Nee, niet zo gek hoor” zegt weer een andere uiterst vriendelijke belastingdame mij “en je mag toch in termijnen betalen?” Vrijstelling vragen kan ook hoor, alleen dan moet je wel garantiestelling van de bank hebben. Wat een gedoe.

Eigenlijk had ik bij de start al een adviseur moeten nemen, klassieke starters fout. Ik heb helemaal geen tijd om dit tot het naadje uit te zoeken en dat heeft deze materie wel nodig. Dus volgende week heb ik een afspraak en ga ik met al mijn paperassen deze ellende gewoon uitbesteden aan mensen die daar plezier aan beleven. Ik heb dan mazzel dat ik al iemand ken. Hoad BV bestaat al jaren en is specialist op dit gebied. Ik ken de eigenaar al jaren en hoef dus niet op zoek naar referenties.

Er zijn in Nederland 650.000 actieve bedrijven en al die bedrijven hebben belastinghoofdpijn en behoefte aan adviseurs. Er zijn dan ook een heleboel belasting adviseurs. Hoe vinden mensen nu een goed adres als je niet al iemand kende? Fijn dat Preferenso.nl komt om ondernemers meteen inzicht te geven in welke adviseurs worden aanbevolen en welke niet. Help ik wellicht ook weer wat mensen van hun hoofdpijn af.

Co-improvement

Preferenso maakt transparant hoe bedrijven en professionals omgaan met hun klanten. De echte klantervaringen resulteren dan in een gezamenlijk door de klant bepaalt rapportcijfer. Hierdoor kun je de beste van de klas onderscheiden. Mijn wens is dat bedrijven en professionals die er slecht voor staan deze signalen van hun klanten begrijpen en de aanbevelingen gebruiken om te verbeteren. Zo maken klanten hun eigen wereld toch weer een beetje mooier.

Ik bied eigenlijk een soort gratis marktonderzoek aan voor bedrijven. Het marktonderzoek is echter wel gestart door de klant. Een klacht is nu eenmaal een kans. Het compliment aan de concurrent is ook een kans. Je moet er alleen wel wat mee doen. Ik wil geen klaagsite. Daarom voeg ik nog iets belangrijks toe aan mijn concept. Een co-improvement element, afgeleid van het vaak gehoorde co-creatie. Het samen bouwen, samen creëren. In dit geval met je klanten. Op Preferenso komt hiervoor een ‘Verbeter’ sectie. Ik roep klanten op hun omgeving te verbeteren.

Klanten weten heel veel. Het zijn de ervaringsdeskundigen die het beste weten hoe het beter of anders moet. Maar ook wat hen zo raakt in jouw aanbod. Tevreden klanten zijn je beste verkopers en aan de andere kant geven de ontevreden klanten je de grootste reputatieschade. Een slechte ervaring wordt 23 maal doorverteld en een goede ervaring gaat 8 maal over de tong. Aandacht geven aan je klanten is belangrijker dan ooit in de keuzestress anno 2010.

Ik gebruik nu ook co-improvement om mijn concept en site beter te maken. Mijn ideeën zijn leuk en goed bedoeld, maar ik ben er nog lang niet. Ik doe dan ook momenteel aan concept testing, bij mijn potentiële bezoekers en gebruikers, bedrijven en experts. Want als je iets nieuws gaat doen is je eigen n=1 ervaring niet voldoende, ik moet weten waar ik het verschil ga maken.

Co-improvement is een mooi creatief proces, waarbij ik soms geheel uit mijn balans wordt gebracht door inzichten vanuit een kant die ik niet had gezien. Vervolgens moet ik me weer staande houden aan de handvatten van mijn eigen visie. Het is heerlijk te voelen hoe mensen je willen helpen en hoe scherp je iets kunt krijgen als je het anderen vraagt. Dus deze column is ook een soort tribute aan mijn concept adviseurs.

Dus dank aan Ronald voor het co-improvement belang, dank aan Madeleen voor belang van transparantie, dank aan Robert voor de essentie van storytelling, dank aan Marjolein voor ‘chose or lose’, dank aan Marc voor de commerciële kansen met de NPS en dank aan al die anderen die er al waren en die er nog komen. Preferenso bevat straks ook een deel van jullie.

Ik heb waardevolle ingrediënten gekregen om in januari een smakelijk Preferenso gerecht te serveren. Maar ook na de lancering moet ik blijven verbeteren, blijven innoveren, dus ik hoop dat zowel ik als al die andere bedrijven straks hulp krijgen van klanten hoe het beter moet.

Passie

Hoe zet je een nieuw internetconcept neer zonder een budget. Helaas ziet het er naar uit dat mijn lancering niet gepaard zal gaan met een prettige financiële ondersteuning. Maar goed it’s done before. Er zijn veel succesvolle en niet succesvolle bedrijven die ook gewoon gestart zijn. Je grootste vriend is dan meneer buzz en mevrouw geluk. Ik heb ze beide uitgenodigd in mijn introductieteam.

PR is het belangrijkste instrument. Dus ik heb een PR bureau ingeschakeld. Zonder ingewikkelde pitches en intake gesprekken, gewoon lekker het bureau waarmee ik eerder succesvol heb gewerkt, Pride PR. Ik ga namelijk een ondernemer zijn die meer op gevoel gaat acteren dan ratio. Ik heb mijn buik vol van de ratio. Afgelopen week hadden we een brainstorm sessie over hoe je mijn concept het beste in de markt zou moeten zetten.

Gedurende de sessie werd het hen heel helder hoe het moest. Ik moest mijn concept introduceren met mijn passie, met mijn missie. En daar hoefde ik niet mijn best voor te doen, want die voel ik. Ik moet Preferenso introduceren met het verhaal erbij. Waarom doe ik dit? Waarom ik? Wat wil ik dan bereiken? Wat is mijn missie en mijn doel? Ik werk er al 1,5 jaar in de luwte aan, dus op al die vragen heb ik een antwoord dat komt uit mijn hart.

Dus mijn PR strategie is mijn passie. Mijn passie om service transparant te maken waardoor bedrijven en klanten een betere relatie krijgen. Waardoor de goede meer business krijgen en de slechte hun service moeten verbeteren anders verliezen ze klanten. Ik ga zorgen dat de service in Nederland verbetert met transparantie als de motor. Ik wil een algehele hogere klanttevredenheid in Nederland.

Echter mijn PR strategie heeft nu iets ironisch. Want zo anoniem als ik nu aan het werk ben met de opbouw, gezien mijn loonslaaf status, zo open in the air moet ik zijn als ik ga lanceren. Ik heb ook maar vast een fotograaf gebeld, want een beetje leuk beeld van jezelf moet er wel zijn. LinerChi moet zo spoedig mogelijk haar coming out regelen. Zo onbekend als ik nu ben, zo bekend moet ik worden met de Preferenso missie. Dus aangenaam: ik ben mevrouw de service betweter. Ik ga de service in Nederland naar een hoger pad brengen. Waar passie allemaal al niet goed voor is.

Bescherming

Als het waar is dat iedereen circa acht personen van elkaar verwijderd is dan zou jij inmiddels ook van mijn plan gehoord moeten hebben. Ik heb mijn plan namelijk al veel gedeeld. Om verder te komen moet ik er tenslotte over praten. Met designers, banken, ontwikkelaars, investeerders, vrienden en mensen in de industrie. Op dit moment kan ik nog steeds de eerste in Nederland zijn met dit specifieke concept, maar hoe lang nog.

Ik heb ontdekt dat er twee kampen zijn. Aan de ene kant van de lijn staan de vrije lieden, degenen die in de goedheid van de mens geloven. De mensen die zeggen dat je alles met iedereen moet delen, dat je niet bang moet zijn en dat het allemaal goed komt. Aan de andere kant van de lijn staan de sceptici, de behoudende lieden. Zij stellen dat je juist heel voorzichtig moet zijn. Zij zeggen dat je zonder ondertekening van een NDA (een Non Disclosure Agreement, ofwel gewoon in het Nederlands een geheimhoudingsverklaring) tegen niemand iets moet vertellen.

Ook al voel ik me meer betrokken bij het kamp wat gelooft in de menselijke goedheid, ik heb toch maar een blaadje toegevoegd bij mijn teaser en bij mijn businessplan. Het stelt dat als je mijn plan leest je het vertrouwelijk behandelt en indien je daar niet aan wenst te voldoen dat je binnen 48 uur dat schriftelijk moet aankondigen. Ik heb er nog nooit een brief over gehad. Maar dat betekent niet dat ik nu beschermd ben.

Het werd me recent weer werd gevraagd of ik mijn concept had beschermd. Maar niet door zomaar iemand. Door mijn vader. Geen bange man en ook niet heel behoudend. En hoe je het went of keert, na jaren van afzetten in je jeugd krijgen vaders toch die invloed op je. Toen heb ik het toch maar eens uitgezocht hoe het zit met merkenrecht. Ik ben tenslotte een gehoorzame dochter.

Hoe zit het dan. Bij het Benelux Bureau voor Intellectuele Eigendom (BBIE) kun je je merk en je idee vastleggen. Ik was er in een half uurtje mee klaar. Je kunt alle documenten aanhechten waarvan je denkt dat ze belangrijk zijn. Daarna krijg je een mooi depot nummer wat je dan op je businessplan kunt zetten, wordt het toch behoorlijk officieel van. Het biedt nog steeds geen harde garanties maar het voelt toch een beetje beschermd met zo’n officieel nummer.