Tijd als Vijand
Tijd is momenteel mijn grootste vijand. Een nieuwe onderneming en een nieuw merk neerzetten kost tijd. Het kost meer tijd dan ik had gedacht, dan ik had gezegd en dan ik had gehoopt. Aangezien de mens een natuurlijke behoefte heeft om consistent te zijn, heb ik het er moeilijk mee de factor tijd te accepteren. Tijd voelt als een vijand.
Preferenso bestaat nu ruim een jaar. Als ik mijn businessplan pak en zie wat ik in het eerste jaar had willen bereiken is dat niet conform de werkelijkheid. Natuurlijk zijn er verzachtende omstandigheden. Ik ben begonnen met veel minder marketing budget dan ik nodig had om het goed te kunnen neerzetten. Naast tijd heb ik ook nog steeds geld nodig. Je kunt ook stellen dat ik juist al heel veel heb bereikt met veel minder geld. De glas-halfvol-mentaliteit.
Ik ben echter nooit een geduldig persoon geweest. Dat heeft zijn voordelen en nadelen. Voordelen zijn dat je niet afwachtend bent maar proactief om dingen te bereiken en gewoonweg niet stopt. Het nadeel is dat je soms jezelf gek maakt. Sommige dingen kun je niet versnellen met persoonlijke effort. Ik heb geld nodig om te groeien. Ik heb tijd nodig om te groeien. En heb ik dus ook mijn eigen geduld nodig om te groeien?
Wikipedia zegt over geduld: “ Het woord geduld wordt gebruikt om het vermogen ergens op te kunnen wachten mee aan te geven. Geduld geldt als een deugd; het tegendeel ervan is ongeduld. Iemand wordt als geduldig aangeduid als deze in staat is te leven met onvoldane verlangens of onvervulde wensen, of de vervulling hiervan al dan niet bewust uit te stellen. Deze eigenschap verhoudt zich nauw tot het begrip hoop. Geduld is ook de eigenschap om een situatie die men als negatief ervaart, zoals lang moeten wachten op iets of provocatie, te kunnen verdragen zonder kwaad te worden of ander ongewenst gedrag te gaan vertonen.[1] Iemand die geduld heeft blijft in de negatieve situatie doorgaans kalm en voor rede vatbaar. Hoe lang iemand geduldig kan blijven verschilt per persoon of situatie waarin men verkeert. In de evolutionaire psychologie en cognitieve neurowetenschap wordt geduld beschouwd als besluitvormingsprobleem.
Na het lezen van bovenstaande voelt het eigenlijk nog erger om ongeduldig te zijn, want het is dus een deugd om geduldig te zijn. Voor mij ligt de waarheid in het midden. Uit berusting komt veelal geen verandering voort. Soms is er even een Tsunami aan effort nodig om daar te komen waar je wilt zijn. Ondernemen is nu eenmaal niet aan de zijlijn staan maar meedoen in het veld, coach én speler zijn. Ik geloof dat ik dan maar liever een ongeduldig persoon ben. Dank je, Wikipedia voor de informatie, ik ga maar weer even flink ongeduldig lopen duwen aan mijn bedrijf.









